Annelies Puype

2011-07-16T22:22:00.007+02:00

De eerste foto's van de shoot met Debbie:

" />

10 days off dag 1

2011-07-16T10:41:00.004+02:00

Tijd om mijn blog wat te onderhouden. Ik moet nog altijd mijn verslag van Amsterdam posten, ik heb ook al een reisje naar La Graciosa en Lanzarote geboekt, reggae geel staat genoteerd en 10 dagen Kroatië zitten er ook al in.
Vannacht naar 10 days off geweest. Hier heb ik echt máánden naar uitgekeken. Geen herexamens (joepie) én eindelijk na máánden stilzitten nog eens een feestje. Het was géweldig. Maar ik denk dat u wel al weet welk soort feestjes mij kunnen bekoren.
Wat zijn de gewoonlijke ingrediënten?
Heel veel schoon volk.
Heel veel écht schoon volk.
Rugpijn.
Toch niet non-stop dansen, ik word ook al eens moe.
Heel veel zweet.
Heel veel colaatjes en watertjes.
Wat waren de ingrediënten van vannacht? Eén toiletbezoekje.
Veel handkusjes van onbekende schoonheden.
Mensen met roots uit Macedonië - Kadir was de naam.
Een man wiens vriendin in Bulgarije zit.
Een jongen uit Torhout.
Jonas van Mumbai Science die mij persoonlijk kwam begroeten, een handkusje gaf en "Jij bent diegene die me op jouw blog gezet heeft hé" zei.
Sigi
Mumbai Science
Boris Dlugosch - kende ik niet - súper
Dr. Lektroluv - again - maar ik word hem nog niet beu
Sound of stereo - als mooie afsluiter
Zottigheden
"Neen, ik ben niet dronken"-uitspraken
Om acht uur 's morgens sprong het licht aan.
Een tram richting station - een praatje met een Jonas - een jongen die volgend schooljaar psychologie zal studeren - en zijn vriend die niet zo spraakzaam was.
Jonas en zijn vertellementjes over electro, festivals en blablabla. Annelies die mooi knikte en lachte. Jonas die ook súper goed kon dansen.
In de regen stappend naar huis.
Douche.
Boterkoeken halen.
Koud hebben, toch niet echt moe zijn.
Maar nu toch het bedje induiken because tonight I'm doing it all over again :)

2011-06-23T21:37:00.003+02:00

Jahaaah! Ik ben terug. Amai, het is een maand geleden dat ik hier nog iets geschreven heb. Examens hé. Ze zijn goed gegaan, buiten ééntje (van de vijf). Maar ja, we zien wel.

Hmm, ik ben vandaag wat te moe om uitgebreid te praten. Maar, vandaag had ik een súper dag met Aurélie, een zotte doos uit Brugge - of eerder: Lissewege. We vertrekken dinsdag samen naar Amsterdam! Jihaaa! Vandaag hebben we wat couchsurfingrequests verstuurd en nu maar hopen dat er een lieve Hollander ons coucht.

O ja: niet onbelangrijk: er is iemand nieuw in mijn leven, J., én hij heeft mijn hart volledig veroverd. Ik heb de laatste tijd veel rijmpjes geschreven, pure inspiratie die ik haal uit wat ik voel voor hem.

Om af te sluiten: een paar fotootjes van vandaag. Zot zijn doet geen zeer!

Chris Medina - What are words

2011-05-24T21:12:00.002+02:00

Dit is het verhaal van Chris Medina, een man die meedeed met American Idol 2011. Hij is acht jaar samen met zijn vriendin die, door een ongeval, hersendood is. Jennifer Lopez barstte in tranen uit toen ze hem het slechte nieuws moest meedelen dat hij niet naar de volgende rond ging. Dit liedje beluister ik nu voor de tweede keer en de tranen vloeien uit mijn ogen.

Red Road

2011-05-15T13:23:00.001+02:00

Een verhaal over liefhebben, koesteren en loslaten. Jackie, een vrouw wiens gezicht een donkere geschiedenis verraadt, vult haar dagen met vluggertjes met een collega, het bekijken - en tevens bespioneren – van camerabeelden uit de omgeving en met het naar huis slenteren om daar haar stille leventje voort te zetten. Veel sprankel en schoonheid lijkt ze niet te kennen, ze leeft van dag tot dag.

Tot ze op een dag een man op de camerabeelden lijkt te herkennen. Al wat we weten is dat hij in de gevangenis gezeten heeft en wegens goed gedrag vervroegd is vrijgekomen. Ze begint hem te volgen, eerst via de camerabeelden en later in realiteit. Als kijker voel je hier een zekere spanning, je weet immers niet waarom Jackie zichzelf zo opvreet vanbinnen. Verder in de film wordt duidelijk wat de relatie tussen beiden is, waarom Jackie zich in het hol van de leeuw waagt en hoe ze uiteindelijk een cruciaal deel van haar leven kan afsluiten.

Het verhaal op zich is misschien niet erg origineel, in de zin dat er geen buitengewoonlijke dingen gebeuren die het dagelijkse leven overstijgen. Maar, dit moet ook niet. ‘Red Road’ is een emotionele trip doorheen de onafgesloten hoofdstukken in het leven van Jackie. De setting is realistisch en zo hoort het ook, als het verhaal tot zijn recht wil komen. Toch wel puike prestaties en een pluim voor de hoofdrolspeelster Kate Dickie (Jackie) wiens emoties, hoe kil en verbitterd ze ook zijn, van het scherm afspatten. En diegenen die goed gekeken hebben, herkennen zeker de jongeman Martin Compston (Rickie)– al speelt hij hier maar een bijrolletje - die de hoofdrol speelde in Sweet Sixteen van de immer fantastische Ken Loach.

Two days in Paris

2011-05-15T13:21:00.000+02:00

Two days in Paris is het verhaal van Marion, een Franstalige fotografe die in New York werkt en Jack, haar vriend met wie ze al twee jaar samen is. Marion, vertolkt door de fantastisch naturelle Julie Delpy (en tevens regisseur van deze film), weet opnieuw te verrassen en te charmeren. Alsook Adam Goldberg (Jack) zet hier zijn beste beentje voor.
Om hun relatie nieuw leven in te blazen, besluiten ze naar Venetië te gaan, maar deze reis verloopt niet zo goed en daarom nemen ze de nachttrein naar Parijs. Daar logeren ze in Marions appartementje, net een verdiep hoger dan de woonst van haar ouders. Ze verkennen de stad, het leven maar verkennen des te meer elkaar. Voor Jack, de toch wel knappe stoere bink met het kleine hartje, zit het allemaal wat tegen. De taalbarrières spelen hem parten, hij mist heel wat (geniepige) gesprekken – die in het Frans gevoerd worden – en wordt achterdochtig telkens wanneer ze een oud lief, ex-minnaar of dergelijke van Marion tegenkomen. En net dáárover gaat de film. Over liefde, ver- en wantrouwen, jaloersheid en de kracht om jezelf te blijven en je niet te laten overschaduwen door de liefde, hoe sterk die ook moge zijn.
Delpy heeft hier een meesterwerkje afgeleverd. Deze actrice speelde in 1995, samen met Ethan Hawke, al de hoofdrol in Before Sunset en knoopte daar in 2004 een vervolg aan met Before Sunrise. Beide films zijn een ode aan het leven en de moeilijkheden die daarmee gepaard gaan en ook déze film kan onder die noemer geclassificeerd worden. De film wérkt door Delpy als spraakwaterval (wat haar overigens perféct op het lijf geschreven is), de intense dialogen waar iedereen zich wel in herkent en de charme van beide hoofdrolspelers die je onvoorwaardelijk naar het scherm toezuigt. Voeg daarbij de (subtiele) humor, de taalgerateerde onduidelijkheden en de lécher la chatte – momenten en je hebt wat ze noemen een pareltje voor alle stoere mensen in deze wereld die af en toe dat kleine hartje een kans geven.

2011-05-13T20:38:00.002+02:00

Ik weet niet hoe lang ik nog kan wachten. Ik denk dat ik het niet lang meer uithoud.
Te verliefd. Te veel liefde staat in de aanbieding. Maar niet voor altijd.

2011-05-11T22:46:00.002+02:00

Bonsoir

in feite heb ik niet zo heel erg veel te vertellen,
dus zal ik ook geen onnodige dingen op u loslaten,
buiten het feit dat ik ondanks dit mooie uur
nog in staat zou zijn mijn twee hoofdstukken methodologie
samen te vatten, maar ik dit niet meer zie zitten. Wél
heb ik dit allemaal gelezen en morgen vroeg uit de veren
om dit toch maar samen te vatten (Is dit echt een vrouwensport??)

EN
Ik ben een stresskieken, zegt V. En hij kent me nog niet zo goed, máár hij heeft voor honderd procent gelijk!

2011-05-10T13:20:00.001+02:00

2011-05-09T19:25:00.004+02:00

Ok. Het is alweer maandagavond. De tijd vliégt voorbij. Niet normaal. Om dit weekend samen te vatten: veel gegeten, liters waters gedronken, gestudeerd, films bekeken, gelezen, de zoveelste poging gedaan mijn kamer proper te houden en haven-time. Ik ben net terug van de haven, echt zalig vertoeven nu met zo'n weer. Tot 's avonds daar zitten en dan net als het toch wel hard begint te regenen - zoals gisteren - naar huis lopen. De mensen die daar passeren moeten toch ook soms denken: wat zit dat kind daar toch hele dagen te doen? Heeft dat geen huis? Vendelaar!
Ja, ik heb een huis. Maar geen tuin. Dus wat moet ik doen als het mooi weer is? Ofwel met een ladder die op het koertje staat naar boven klimmen en op het dak gaan zitten, wat ik überhaupt al meermaals gedaan heb, maar door het zwarte asfalt is het daar toch iétsje te warm. Dus zit ik al drie-vier jaar aan de haven. Met mijn cursussen, mijn dekentje, mijn kussentje, mijn i-Pod, mijn kleedjes, mijn voeten, mijn oordopjes die eigenlijk niet zo heel veel helpen met het drukke verkeer dat net over de brug - waar ik dus onder zit - rijdt. En toch heb ik met het studeren daar goede resultaten. Dus ik blijf daar gewoon zitten. En af en toe, deze blok-en examenperiode zal ik nog wel eens in dat vuil vies donkerbruin water van de IJzer springen. Om af te koelen.
Soit, Wat heb ik vandaag te vertellen? Niet zo bijzonder veel. Dat ik na even paniek mijn PUC-code heb gevonden, dat ik de kakkerlakgedrag-prof (prof psychologie) wel zal missen en dat ik nu nog efkes een planning zal opmaken voor mijn blokperiode. Want vanaf nu is het in één sprint (hopelijk toch) vooruit! En erdoor!

Et alors. Une chanson que je'aime beaucoup.

Ik ben echt hélemaal zot van die muziek. Ogen toe en goed luid zetten! Toch wel een speciaal sfeertje!

Omdat ik het niet kan laten

2011-05-07T14:03:00.003+02:00

Quand les temps
ne peuvent pas t'obéir.

Les gouttes de pluies
sont tes seuls amis.

Regarde le chemin
sur lequel tu promènes.

Fais l'amour
avec le future.

Tout ira bien.

De cela ici,
je suis sûre.

Mama

2011-05-06T10:30:00.001+02:00

Nu ligt ze mooi te wezen

In haar wezen

van
ranke slanke benen

en kleine borstjes

Meer
van veerzachte handkussen

gedoopt
in fragiel porselein

Een vrouw,
die waar ze ook is,
altijd mijn mama zal zijn.

2011-05-06T10:18:00.005+02:00

C'est pas une rareté;
pour te dire

T'es ma plaisire

Pour mes yeux,
mes mains
ma tête
et ma bouche.

Tranquillement
adorable;

Embrasse-moi
alors
je me couche.

Mon chouchou
murmure-moi
tes desires

particularement
tes passions

Un jour,
je raconte de toi
dans une
de mes chansons.

Piranha

2011-05-05T21:21:00.004+02:00

Piranha, geregisseerd door Alexandre Aja, is een remake van de horrorfilm in 1978.
Tijdens spring break troepen heel wat rondborstige deernes en lustige jongelui samen om uitbundig feest te vieren op Lake Victoria. Blote borsten, kleine niemendalletjes, geflikfooi en waterpret op een bedje van bonkende muziek. En dan heb je nog de piranhas. Dit is zowat het concept.
Tijdens een aardbeving in het water ontstaat er een grote klif waardoor honderden piranha's hun weg naar boven vinden. Het zíjn akelige beestjes, daar bestaat geen twijfel over. Om de situatie wat naderbij te onderzoeken, gaan twee duikers het water in en bekopen ze dat met hun leven. Daarop schiet de plaatselijke sheriff zo snel mogelijk in actie en beveelt ze iedereen uit het water te komen. Dit gaat - zoals het hoort - moeizaam en seconde na seconde vallen er doden. Veel bloed, veel gefakete angst, veel geschreeuw en een paar gun shots om de situatie ernstiger te doen lijken. Tot de sheriff een telefoontje krijgt van haar oudste zoon, die stout als hij was (de sloeber)meeging als gids bij de opnames van een wildwildscène slash pornofilm. Maar ook hier loopt het fout. De blauwe naakte bimbo, ze had immers een veel te mooi lichaam om bedekt te laten, maakt als eerste kennis met de mooie diertjes. Daarna is het de beurt aan de regisseur van dienst, een ietwat vervelend typetje dat geilt op blote vrouwtjes die het met elkaar doen. O, en zijn uitgespuwde penis, daar hadden ze blijkbaar geen trek in.
Maar wat nu, met de oudste zoon, zijn broer en zusje die ondanks de 60 dollar zwijggeld óók ongehoorzaam zijn geweest en de schone zuiderse - bekend van Gossip Girl- die not his girlfriend is?
Het einde kunt u al raden. Alles koekenbak.

Deze film hoort perfect thuis als u een avondje hersenloos wilt genieten. Ik vond de film niet slecht, maar natuurlijk is het ook geen hoogvlieger in zijn genre. Er zijn momenten geweest waar ik heel hard geschrokken ben, maar dit is dan ook de bedoéling van een thriller. Verder is het duidelijk een zoveelste filmpje waar de angst het meestal van voorspelbare signalen moet hebben. Overigens is deze film in 3D uitgebracht, niet dat ik de film zo veel beter zou vinden met de special effects, maar ah.

Veel schone grieten met dikke tieten, zoals onze noorderburen het graag zouden zeggen, lots of alcohol, een aangenaam klimaat en een ontspannen sfeer zijn de typische ingrediënten, vrees ik, voor zulke films. Voeg daar nog een honderdtal bloeddorstige piranha aan toe en u hebt, wat ze noemen, een horrorfilm.

Ik moet u wel niet zeggen dat dit genre van films niet echt mijn dada is, maar ja, iémand moet ze bekijken hé.

De trailer:

Dogville

2011-05-05T11:57:00.005+02:00

Dit verhaal gaat over het kleine stadje Dogville en de nieuwe inwoonster Grace, vertolkt door de fantastische Nicole Kidman. Grace wordt gezocht door de politie en gangsters omdat ze een bank zou overvallen hebben. Zo maken de simpele mensen in het simpele dorpje kennis met wat voor hen op het eerste zicht een indringster is. Tom, vertolkt door de knappe Paul Bettany, neemt het voor haar op en met een volksvergadering wordt besloten dat ze mag blijven. Voor die gunst moet ze natuurlijk wel iets doen, iets teruggeven aan de gemeenschap. Ze gaat appelen plukken, poetst, wiedt onkruid, ververst de lakens van een bedplasser, luistert naar de verhalen van een blinde man, speelt met de kinderen van een gezin en noem maar op. Maar, hoe langer Grace in het dorp verblijft, hoe meer de mensen van haar beginnen te profiteren. Ze moet harder werken voor minder geld en ze wordt verschillende keren verkracht. Eén scène is niet echt expliciet, maar toch met een-blote-kont-en-de-daarmee-gepaarde-beweging in beeld gebracht.
Naar het einde van de film toe verandert de sfeer. Grace wil vluchten en de bewoners nemen haar dat kwalijk. Ze wordt letterlijk aan de ketting gelegd, opdat ze niet zou kunnen ontsnappen. Zo probeert ze hoopvol de dagen door te brengen, tot Tom - wat eigenlijk best achterbaks is - de politie/gangsters opbelt en zegt dat Grace zich in het dorp bevindt. Het einde van de film vertel ik nog niet. Voor mij was het alvast een onverwacht einde, ik had dit niet echt zien aankomen aangezien ik Grace voor een goedhartig - maar dat is ze volgens mij nog steeds - persoon aanzag.

Deze film van Lars von Trier is heel apart. Waarom? Ten eerste is alles opgenomen in een grote studio met nauwelijks decor. De namen van de mensen die wonen in een bepaald huis zijn op de grond aangebracht, zoals ook de plaats waar de hond ligt, waar de old ladies bench staat, wat de naam is van de (enige) hoofdstraat die door het dorp loopt en zo verder. Het doet denken aan een toneelvoorstelling en dat is het eigenlijk ook. Er wordt gebruikgemaakt van wit en zwart licht om de dagen aan te duiden, sneeuw, maanlicht en geluiden die bijvoorbeeld het openmaken van en kloppen op een deur suggereren. Deze manier van filmen dwingt je naar de personen te kijken, naar de gesprekken die ze voeren. In het begin van de film voelde ik mij niet helemaal gemakkelijk, maar dit gevoel was snel voorbij. Eigenlijk stoorde ik er mij helemaal niet aan dat deze filmopbouw gebaseerd is minimalisme maar des te meer op maximalisme in de gesprekken, de persoonlijkheid van de personages en de sfeer die de setting uitademt.

Echt een aanrader! Kidman en Bettany, maar ook de anderen acteren hier geweldig. Echte emoties en topacteerwerk!

Evening

2011-05-04T09:30:00.004+02:00

Evening is een film over Ann die als jonge vrouw Harris leert kennen. De ontmoeting is intens, passioneel en zal haar voor altijd bijblijven, tot op haar sterfbed. Het verhaal werkt met flashbacks naar de jeugdige tijd en het heden, waar Ann in bed ligt in het huis van haar twee dochters.
Wat ik vooral mooi vond aan deze film, zijn de emoties. De oprechtheid waarmee geacteerd wordt streelt mijn ziel. Het verhaal op zich is er misschien eentje uit een dozijn, maar dan is dit de eerste film die mij zo kan ontroeren. Liefde heeft zijn goede kanten, maar af en toe is afscheid daarmee onafscheidelijk verbonden en doet het des te meer pijn.

NMBS frustraties

2011-05-03T13:30:00.003+02:00

Ok, ik stond om 6 u op om de trein van 7.14u te nemen. Wat blijkt? Er is een schaap aangereden in Koksijde en de trein heeft 1uur(!) vertraging. Beslis ik na lange tijd om tóch nog naar Gent te gaan voor -dat dacht ik toch- nog anderhalf uur les. Kom ik in die les, praat de buitenlandse gaste een kwartier en voilà, that's it. Man, ik wás gefrustreerd! Ik ben toch echt véél te plichtsbewust. Ik kon gemakkelijk thuisblijven, maarja, stel je dan voor dat ik belangrijke voorbeelden of eender wat mis? Ja, dat is dan mijn probleem. Besloot ik met I. om iets te gaan drinken. Heel toevallig zaten E., E. en J. ook in het eethuisje waar wij - lees ik - lichtjes gefrustreerd binnenwandelde(n). Ook heb ik opnieuw superslecht geslapen, ik heb het eenmiljardste blaasprobleem waardoor ik 's nachts constant op moet staan. Dit is zowat het ergste wat een ik-heb-altijd-veel-slaap-nodig-persoon kan meemaken!
MAAR, ik zal vandaag toch wat schoolwerk moéten verzetten. Anders geraak ik er niet voor de examens. Twee hoofdstukken communicatiewetenschappen, actua en die Engelse tekst van vanmorgen lezen.

Maar eerst! Mij een tweede versgeperst fruitsapje maken. Geeft mij de nodige vitamientjes en energie én nog vlug een uitstapje naar het Kruidvat om gezichtsmaskers te halen. Niet dat het mijn wallen zal doen verdwijnen, maar een vrouw heeft af en toe nood aan iets dat haar gelukkig maakt - al was het maar voor korte tijd.

2011-05-02T16:27:00.001+02:00

Ik kocht zonet nog maar eens twee cd'tjes in de Fnac. En, ik ben héél blij.

100 % pure DUBSTEP!
+
Solidsounds 2011.1 - ik begin zowaar een collectie aan te leggen :)

Voor de rest niets te melden!

LOSGEHEN!

2011-04-29T17:55:00.004+02:00

Té zalig

2011-04-29T17:43:00.001+02:00

Summervibes!

2011-04-29T17:23:00.004+02:00

Ik startte de morgen met een goede daad. Ik hielp een oud ventje met het zoeken naar de boeken van Pieter Aspe voor zijn vrouwtje. Het vrouwtje kon immers niet meer lopen, dus ging hij voor haar naar de bib. Als dat niet romantisch is. Een welgemeende merci en hup, ik moest alweer weg, richting station.
In Gent had ik één missie: een zwarte trui vinden. Een basic zwarte sweater, die mooi zou passen op mijn rokje en kleedje. Maar eigenlijk is dat op alles draagbaar.
En, aangezien ik zo graag geld uitgeef aan goede cd's, besloot ik dan toch maar eens de Fnac binnen te lopen. En waauw. Al zeg ik het zelf, ik heb weer twee PARELTJES mee. Een New Wave Essential cd en Fabric 56 - Pearson sound / ramadanman. Echt zálige muziek. Deze laatste cd bevat heel wat aparte elektronische liedjes, allemaal in elkaar overgemixt. Dertig liedjes en maar een goed uur muziek. Maar het is zijn geld echt wel waard. Fabric ben ik ondertussen al gewend, de Drop the lime cd staat ook onder dit label.
Voorts ging ik naar de les recht. De prof, Jef, i really love him. Vandaag morstte hij zijn Sprite, de studenten lachtten en hij alleen wist hoe hij zich uit die situatie moest praten. Of zoals met Jersey Shore language: "Yes, he had a situation"

Volgende week schaf ik mij een nieuwe koptelefoon aan. Ik heb heel wat mooie modelletjes zien liggen, in de tofste kleurtjes. Straks moet ik nog gaan werken en morgen moét ik de dag vroeg beginnen. Ik heb heel wat schoolwerk in te halen. Het moe-zijn moet gedaan zijn, de actieve Annelies moet weer van zich laten zien/horen/voelen/ruiken. Maar nu nog eventjes genieten van de zalige muziek, ik kijk of ik u een liedje kan laten horen. Heel misschien. Want de muziek op deze cd's zijn zo exlusief dat ze echt nergens online te vinden zijn. En wonder boven wonder:

Waauw, Ramadanman komt naar Dour en Pukkelpop. En of ik festivals wil doen? Ja, tuurlijk! Maar of ik vrijaf zal krijgen op mijn werk? En of ik geen herexamens zal hebben? Wie zal het zeggen.

2011-04-27T10:08:00.002+02:00

Schilder(m)ij.
Op witte canvas.

Kleur me in.
RUW.
Zacht.

Uitgelenkt met water.

Genuanceerd ;
Troebel ;
breng je me tot leven.

One step at a time.
SOLD!

Gelauwerd en geprezen.

2011-04-26T21:19:00.002+02:00

Plets
Plats
PLOTS
Viel je in het water

Je zonk niet
Je dreef

Hapte naar adem
Tenen op twee

Bobbeltjes
BUBBELTJES

Kinkloppen
Voor een

Plus een

Teentrappen
Voor tien

Plets
Plats
PLOTS

Je zonk
Je dreef niet meer

Ik heb
je graag gezien

Verliefd

2011-04-26T19:31:00.002+02:00

Lippen kussen.
De hitte van de maand ;
voorbij.

Handen vergroeien.
De onschuld ;
kinderij.

Harten praten.
Het ongezegde ;
uitgesproken.

Zonnestraal
o rode schijn.

Wijs me de weg,
de juiste gate
naar vlucht Frankenwijn.

Geef me daar
mijn druivenplukker ;
onbesmeurd.

Benieuwd of hij
naar liefde geurt.

2011-04-25T10:04:00.005+02:00

Gisteren had ik een leuke dag. Een hele dag gewerkt. Trapjes op, trapjes af, maar allemaal met een lach natuurlijk. Veel water, knappe klanten - een jongen met Spaanse looks - en wat gegiechel en een verlegen Annelies. Het gebeurt allemaal.
Ik voelde mijn voetjes niet meer na een lange dag. Maar voor wat, hoort wat. Dat hoor ik hier nog al eens.
's Nachts gingen T., M. en ik nog naar de 4AD. Met T. zijn versleten trui aan voelde ik mij toch zo sexy. We hebben héél wat afgelachen, het was lang geleden dat ik zó gelachen heb. Mensen die ik niet kende, maar echt super zijn. De meesten gingen weg rond 2 u, maar ik had net zo'n gezellige babbel met enkele barjongens, dat ik toch besloot te blijven. O ja, M. heeft een Izegemse vriend met bruine práchtige krullen, twintig jaar en ogen zo bruin als chocolade. Ik vond hem wel leuk. Maar, om dus terug te komen op vannacht. Het was 3.30u als ik in mijn bedje lach. Leuke gesprekken gehad, onder andere over film. Schijnt dat er daar ook wat kenners zitten.

Ik ben moe, maar klaar om vandaag nog wat schoolwerk te verrichten. Misschien dat ik deze middag nog eens afzak naar de 4AD. 't Zijn gratis optredentjes, dusja, dat is altijd mooi meegenomen.

Tot hoors!

Collie Buddz

2011-04-23T16:56:00.002+02:00

Ik blijf de liedjes van hem maar spelen en spelen en spelen. Ongelooflijk hoe goed die liedjes zijn. Brengt je direct in een zomerstemming!
Zoals gisteren, toen ik in het vuile water van de IJzer sprong. En nadien lekker bruin bakte - lees: verbrandde.

Jamie Woon - Spirits

2011-04-23T15:57:00.000+02:00

I really love this man!

2011-04-21T22:13:00.002+02:00

Een warme dag. Zoals gisteren. Verbrand. Ik weet geen blijf met mezelf. Te verliefd op V. Mijn hart gaat enorm snel tekeer. Dit gevoel is ZALIG, maar ik moet hem tijd gunnen. En probeer dat maar eens als je stapelgek bent van iemand. Zijn haar dat voor zijn ogen hangt, zijn verlegenheid, zijn aanrakingen, de tranen in mijn ogen die ik gisteren kreeg door de immense liefde die ik voor hem voel. Onbeschrijfbaar hoe hard ik naar hem verlang. Maar ik moet inhouden. Op de rem drukken.
Ik probeer. Maar, het lukt mij niet echt goed.

V. ik zie je graag! Elke vezel in mijn lichaam verlangt naar je!!

Vincent

2011-04-20T23:25:00.003+02:00

Amai. Vandaag had ik een SUPERDAG!Ik heb dágenlang naar vandaag toegeleefd, dagenlang kriebels in de buik gehad, vannacht pas om 2 u in slaap gevallen door de zenuwen, de spanning ... Vandaag is Vincent gekomen. Het was pérfect. Twee stokbroden mee, salami met peper die we toch niet zo lekker vonden, fruit dat we niet opgegeten hebben, maar dat doet er allemaal niet toe.
We zijn met de fiets naar Nieuwpoort gereden. Langs de leuke oude spoorweg. En het was warm. Lekker gegeten langs de weg, liggen genieten van de zon -en elkaar- op ons handdoekje en dan richting Nieuwpoort. De zon scheen er wel niet zó hard, maar al bij al viel het nog mee. Frisse voetjes in het water, rillingen over de huid, zand in de lenzen en Vincent naast mij. Genoeg om gelukkig mee te zijn. Om de dag af te sluiten zijn we nog een spaghetti gaan eten en op het gemak - met soms een blik op de horloge - waren we om 20.45u thuis.

Het V-effect en alles erop en eraan, zeg ik: ik ben verliefd. Heel erg verliefd. Het geeft me een ZALIG gevoel. Sinds lange tijd niet meer zo gevoeld. Zo compleet ziek van de kriebels en het verlangen. Zo compleet zalig. Dat is Vincent.

2011-04-19T22:50:00.004+02:00

Vandaag, een leuke dag.
Paper = af
Frustraties omtrent dien paper = gedaan
Refereren = yes, eindelijk van diene zever af!

Humo?
Haven?
27 graden?
Verbrand?
Ja, het was leuk.
Deze avond fietste ik nog naar S. in Klerken. Ik zeg altijd: naar mijn ex-gebuur, maar in feite is hij wel een speciale vriend. Hij is echt tof. Met de hond gaan wandelen, mijn kleine dorpje Klerken opnieuw wat gaan bezichtigen, het stoppen bij de ruwbouw van het huis van K. - zijn broer - en veel gebabbeld. Babbelen met S. vind ik altijd heel leuk. Het lucht op, mijn zielroerselen aan hem te vertellen, mijn muziek door mijn ik citeer: "Waauw, wat een goede oortjes dat jij hebt" (maar dan in het West-Vlaams) laten luiden. En met een fluovestje opnieuw - in de donkerte - naar D.
Ik zit hier met een big smile, heeft me duidelijk goed gedaan om iedereen daar nog eens te zien. En morgen BIG TIME. Dan is het V-day! Naar Nieuwpoort.

En of ik nog moet studeren? Ja, natuurlijk, maar donderdag-vrijdag-zaterdag en maandag zijn nog ver weg :)

2011-04-18T23:06:00.003+02:00

Maandag?

Fietstochtje langs de oude spoorweg + bezoekje bij G. & T. en de kindjes + trampolinespringen + honingmaskertje op het gezicht + frustratie/wanhoop bij het leren/lezen van methodologie + het dan toch nog invullen van de eerste onlinetest + bijna alles samengevat hebben en nu stoppen + V. die mij blij maakt + het verlangen naar woensdag + The Knife en zijn Captain + een leuke dag gehad hebben

2011-04-18T09:51:00.000+02:00

Ready to take off? Yes! I am! Een dag goed doorwerken voor school! Moet lukken.
O, en ik háát de duiven die mij elke ochtend tussen 6 en 7 wakkermaken. Gelukkig bestaan er nog oordopjes!

Tot later,
zei de pater

Shrek Forever After

2011-04-15T21:17:00.002+02:00

Shrek. Wie houdt nu niét van Shrek? Dit is (voorlopig?) het laatste deel.
Enorm grappig weer, vooral met Donkey - Eddie Murphy - zijn stem is hilárisch.
"Yes, that's a whole lot of kitty"

The Knife

2011-04-15T18:13:00.004+02:00

Ik hou zó van The Knife. Speciale elektronische beats. Heel wat anders dan mijn alledaagse electroverslavingen. Echt zalig als dit superluid staat!
Vandaag kocht ik in de kringloopwinkel een kettingetje van twee euroooootjes en een jahaah - éindelijk - een fake Ray Ban zonnebril. Zo ééntje die iedereen draagt, ja inderdaad, hier loop ik voor een keertje wél mee met de grote massa. Maar het is wel een speciaal gevalletje. Bruin met paarse vlekken en goud aan de zijkant. Dus het is alvast niét de zoveelste zwarte zonnebril die iedereen draagt.
Vandaag moest ik geschiedenis studeren. Ik ben eigenlijk niet ver geraakt .. Moe, geen concentratie, veel meer leukere dingen te doen. Tot ongeveer twee uur deze middag was er zon. Zat ik aan de haven, op mijn handdoekje, met mijn zonnebril, nieuwe espadrilles die al supervuil zijn, i-Podje met The Knife! Echt geniéten!

Dusja, morgen vlieg ik er dan gewoon in? Ik zal wel moeten. Die week, dat vliegt echt voorbij. Nu efkes de centjes houden. Want, héél misschien - en ik hoop echt echt echt dat het gebeurt - gaan S. en ik op 10 mei naar de AB. Waarom? Omdat Gentleman komt! En ik moét hem eigenlijk wel zien, aangezien ik nog altijd schuldgevoelens heb omdat ik hem vorig jaar niet in Vooruit gaan bekijken ben. Ik had een gratis ticket, maarja, ik had mijn eerste examen twee dagen later al.
DUS. Dit is het idéale moment.

En hier nog de liedjes van The Knife die mij de héle middag hebben vergezeld. Lees: tienduizend keer hetzelfde liedje beluisteren. Freak dak ben.

Die laatste is toch geniáál goed?

Dogtooth

2011-04-14T22:57:00.004+02:00

WAAUW. Dit is het eerste woord dat mij bij opkomt na het bekijken van het debuut van een Griekse regisseur.
Deze film schockeert. Althans voor mij. Ik zal hier gewoon de trailer zetten, geen uitleg, anders vertel ik te veel. U moet echt de film zien. Ofwel bent u ertegen, ofwel bent u er hélemaal voor. Just like me. Ja, dit is nu mijn nummer één.

Hmmm, ik kan de trailer niet invoegen, maar dit is de link naar youtube
http://www.youtube.com/watch?v=wlN5qpp8j74

Veel plezier!

2011-04-12T19:47:00.003+02:00

Ik ben helemaal ondersteboven van het gedicht van V. Ik voel me schuldig omdat ik hem kopzorgen bezorg. Mijn gevoelens zijn sterker dan mijn verstand. Ik kan er niets aan doen. V. heeft een enorme invloed op me. Ik denk dat het komt omdat ik dit jaar onbewust bezig ben geweest met mij vanalles voor te stellen, hoe het zou zijn moest ik hem beter leren kennen, moest ik verliefd worden op hem. Ah, mijn verstand zegt hem ruimte te geven. Dat is het meest logische dat ik kan doen, maar mijn hart wil hem omhelzen. Wat moet ik kiezen? Of neen, het is aan hem om te kiezen. Of neen, áls hij al moet kiezen. Ik denk dat ik beter gewoon zwijg. Dat zal het beste zijn.

2011-04-10T23:23:00.001+02:00

Poesie Noire - The Gioconda Smile

Agnes Obel - Close Watch

101 - Rock to the beat

2011-04-10T23:22:00.000+02:00

2011-04-10T17:57:00.003+02:00

Vandaag is het hmmmm, EEN ZALIG WEERTJE. Ik heb er al een béétje van kunnen genieten. Eerst gaan werken - ik vond het leuk om Kinderbrûlée te zeggen in plaats van de alombekende Crème Brûlée - maar ik verbeterde mezelf vlug. De zomer zit in mijn hoofd. Overal in mijn lijf. Een toertje met de fiets langs de polders heeft me duideijk gedaan. De fantastisch mooie deuntjes van ASA zitten daar ook zeker voor iets tussen. En V. Hij geeft me een heel leuk gevoel.
Hier zit ik dan. Buiten op de trottoir. Voor mijn huisje. Een verlengkabel om mijn laptop in te steken, de zon die net achter de wolken verdwenen is - en niet meer wil terugkomen -, de i-Pod in mijn oren en maaan, ASA. Ik toon jullie even het liedje dat mij echt HELEMAAL in de stemming brengt. Zeg nu nog eens dat dit geen goed nummer is!

Vanavond nog een beetje schoolwerk afwerken. En dan hoogstwaarschijnlijk een filmpje. Dogville of Dogtooth.
Het is druk hier in Diksmuide. Ambulances overal, een tweeling die echt helemaal identiek gekleed is - het trekt op niets, wat een lélijke kleren - , ik zwijm ik zwijm ik val bijna in slaap door deze mooie gezangen.

Dag schoonheden!
Annelies -

Sting

2011-04-09T14:46:00.000+02:00

2011-04-09T12:06:00.003+02:00

Een zus die je wakkermaakt om half vier 's morgens is géén pretje.
De zon die schijn en jij die binnenzit is dat evenmin.

Gelukkig heb ik nog V. Het V-effect is groot. En ik hou daar wel van.

Dear Wendy

2011-04-08T12:20:00.005+02:00

Na lang geslapen te hebben, een uitgebreide douche, vers sinaasappelsap, de Go Fresh Beauty Body Lotion van Dove (die echt ENORM lekker smeert én ruikt), een bibbezoekje, mijn nieuwe oorbelletjes die ik gisteren van A. gekocht heb én een zomers outfitje, begin ik eraan. Schoolwerk! Geen gemaar, maar doen! Wat moet ik vandaag doen? Hoofdstuk psychologie samenvatten én twee hoofdstukken communicatie samenvatten. En vanavond vroegvroegvroeg in mijn bed. V. is mijn getuige: ik loop al een week redelijk vermoeid rond. Dus, dringend wat vroeg-in-bed-shows voor mij.

Gisteren zag ik ook nog een mooie film. Dear Wendy , by Thomas Vinterberg & Lars von Trier. Inderdaad, dit zijn twee venten die er iets van kunnen. Wel, deze film was een echte Arthouse film.
Over wat gaat het?
In een arm dorpje waar de mijnactiviteit voor het brood op de tafel zorgt, besluiten een paar jongeren - vreedzame pacifisten - zich om te dopen tot The Dandies. Wapens - want hier draait het hele verhaal rond - zijn er niet om te doden, maar zijn gewoon een mooi ding , wapens stralen schoonheid uit en worden door The Dandies gebruikt om zich één te voelen in een groep waar iedereen een wapen heeft. Wat normaal verboden is. The Dandies geven hun wapen dan ook een naam en Wendy - het kleine vrouwenpistooltje - krijgt de hoofdrol. De groep deed mij denken aan de film Dead Poets Society , de samenkomsten in het geniep. Vooral het einde van de film vind ik verrassend. En wreed. Maar aan de andere kant dan toch ook weer mooi. U zult wel zien wat ik bedoel, als u de film bekijkt.
Misschien had ik nóg meer verwacht van de film. Ik was geboeid, maar kon het toch ook niet laten af en toe te kijken hoe lang de film nog zou duren. Niet zo positief eigenlijk. Maar, al bij al vind ik het toch de moeite waard eens een film te bekijken die ik niet zo gewend ben. Het is belangrijk van alles eens geproefd te hebben hé, nietwaar?

2011-04-08T10:29:00.000+02:00

2011-04-06T19:46:00.002+02:00

Wát een zalig weertje! Mijn dag was perféct. Ik heb een hele nieuwe outfit van de kringloopwinkel, supercontent. En, ik heb V. leren kennen. Een hele leuke, interessante jongen, yes, he's really nice. Het lijkt of ik hem al véél langer ken dan drie dagen!

On the edge

2011-04-05T21:13:00.002+02:00

Een film met Cillian Murphy - een Ier met betoverende blauwe ogen. Maar, ik wil het niet over het uiterlijk hebben van de hoofdpersonages, want dit is redelijk onbelangrijk in vergelijking met de inhoud.
Na een mislukte zelfmoordpoging belandt Jonathan, een negentienjarige jongen, in de psychiatrie. Daar leert hij de andere patiënten kennen, waaronder een heel mooi zwartharig meisje. Echt een prachtkind! Hij wordt verliefd, maar niet zonder vallen en opstaan. Ik herkende mij vooral in het meisje, haar kwetsbaarheid, twijfels, haar levensverhaal. Het voelde dan ook goed mijn tranen de vrije loop te laten.
Een film die mij heel lang zal bijblijven. Prachtig acteerwerk, heel puur en natuurlijk!

Supersize me

2011-04-02T22:11:00.002+02:00

Supersize me gaat over de talrijke McDonald's eethuizen in Amerika. Want daar lopen de dikste mensen ter wereld rond. Gezondheid? Dat staat alleszins niet hoog op de agenda, big business daarentegen ... Iedereen wéét dat ongezond eten slecht is en dat fastfoodketens plaatsen zijn die je moet vermijden, wil je geen ziektes ontwikkelen.

Wel, deze documentaire toont hoe een man - perfect gezond - dertig dagen fastfood eet. Drie maaltijden per dag bij McDonald's. U kunt het al raden. Hij verdikt. En nog niet serieus. Ook schiet zijn bloeddruk de hoogte in, wordt zijn lever sterk aangetast en krijgt hij veel te veel suiker binnen. Hij wordt verslaafd, is depressief en heeft geen seksuele appetijt meer. Al de gevolgen die u hoogstwaarschijnlijk al kende, of kent - als u zelf aan overgewicht lijdt.

Ik zal nu niet beweren dat ik nooit een frietje of een bickyburger eet. Dat doe ik één keer in de week/in 2 weken. Het is dan ook erg lekker. Belangrijk is gewoon om alles met mate te doen en proberen om niet afhankelijk en verslaafd te worden.

2011-04-02T13:12:00.003+02:00

Hallo iedereen,
c'est moi.
Ik ben wat ziek en vreselijk oververmoeid. Door een chronische blaasontsteking slaap ik al twee weken maar enkele uren per nacht. En er moet werk verzet worden, dus u kunt al raden dat dit niet altijd even gemakkelijk is.

Al heb ik goed nieuws. Ik heb een 11/20 voor mijn proefexamen van Internationale Communicatie, wat natuurlijk weer een extra stimulans is om ervoor te gaan met de examens. Maandag heb ik proefexamen psychologie en donderdag recht en methodologie van de sociale wetenschappen. Hier moet ik dus nog veel voor studeren, maar natuurlijk wel afgewisseld met slaap-en rustpauzes. Mijn lichaam moet weer normaal functioneren. Al heb ik vandaag toch ook al wat gedaan. Mijn cursus geschiedenis is bijna samengevat. Ik zit nu aan pagina 161 van de 176. Niet slecht dus. We zitten wel nog niet zo ver in de les, maar al wat nu al samengevat is, dat is meer tijd om te blokken. Hier nog een schoon schoon liedje om de middag leuk te beginnen.
En o ja, gisteren met de liveshow van Idool 2011 vond ik het héél erg dat Devon (die jongen uit Oostende met zijn gebrekkige Engels) er niét uitgebonjourd is. Ik vind het heel straf dat zijn verhaal - van zijn vriend die overleden is en waarmee hij een zangcarrière wou beginnen - blijft aanslepen. Mensen: hij kán niet zingen. De jury vond hem slecht, Alex Callier vond hem slecht en ík vond hem slecht. Jammer dat Jonas eruit is, hij heeft het niet verdiend. Voilà, mijn frustratie is er ook uit!

2011-03-31T21:29:00.002+02:00

Ik snáp het niet. Gisteren was er de heuse Bieber - fever. Hallelujah! Al die tienertjes stonden de ziel uit hun lijf te schreeuwen. Ik zal het nooit snappen denk ik. Is hij dan écht zo geweldig? Wat ik dan wél weer weet is dat ik nóóit zo ben geweest. Gelukkig maar.

2011-03-29T19:12:00.002+02:00

Haha, zalig filmpje. Raveteef!

Hoho, ik lig echt plat.
En vergeet niet: It's better zo

ASA - BIBANKE

2011-03-29T13:22:00.002+02:00

Ik ben helemaal in de ban van deze grote madam. Vanaf 0.56 begint het zó wondermooi te worden.
Geniet!

2011-03-28T22:18:00.001+02:00

Meester in het vak.

Leer me lief te hebben.

Leer me de dans
der oneindige lust.

Geef me jouw passen.
En pas ze toe.

Dans me klein
voel me groot

raap me op
en bijeen

arm rond heupen
been kruis been

til me op
naar toekomst
afrit heen.

ASA - Beautiful

2011-03-28T21:46:00.001+02:00

Waauw, echt zalig liedje! Brengt mij alvast helemaal in de zomerstemming.

ASA - Jailer

2011-03-28T21:07:00.001+02:00

Prachtige luilekkermuziek op een maandagavond!

---

2011-03-28T20:48:00.001+02:00

Vliegende vismuizen zwemmen de stroom tegemoet terwijl jij mij bepotelt. Ik hou ervan hoe je lacht naar mij. Hoe je zegt wat ik moet doen. En nog meer hoe je zegt wat ik moet laten. Ik vind het leuk hoe je met die kleine groene grassprietjes mijn oren verwent. Ik vind het opwindend. Net zoals jij opwindend bent. Zo opwindend als een koning die in zijn broek doet als zijn vrouw hem betrapt met één of andere minister van cultuur. Moest er een minister van seksuele voorlichting bestaan, het zou nog opwindender geweest zijn. Natuurlijk niet. Je legt me neer in het gras en ziet hoe ik kleine varkensgeluidjes maak. Net zoals die kleine kevers die zich op boomstronken ophopen, hoop je op het beste wat komen zal. Of net niet komen zal door onverwachte gebeurtenissen die hun eigen weg nog moeten uitstippelen. Ik sluit mijn ogen en zie hoe je dichterbij komt. Je kust me. Intens en verlangend naar die ene zomer waar je me meenam naar dat verlaten strand aan die verlaten kuststrook. Je wist dat we er hoogstwaarschijnlijk alleen zouden zijn. We waren er ook alleen. Buiten een bord dat ons waarschuwde voor vallende rotsen, bleek niets ons te verhinderen. We waren moederziel alleen. De zee onze vriend, de muizen die er niet waren, de spinnen die we deze nacht verteerd hadden en het zand dat onze tenen vertroetelde. Het voelde wat onwennig, maar des te meer aanvaard door niets. Het niets in iets wat eigenlijk niets is in vergelijking met alles op zich.
Je streelt mijn haren en neemt ze tussen je vingers. Je windt ze er rond en trekt er eens aan. Mijn hoofd biedt weerstand. Alsook mijn lichaam. Ik wil me niet direct in jouw armen begeven. Het water dat geruisloos van het schouwspel geniet, geeft mij gelijk. Ik hoor zijn toestemming. Het voelt allemaal wat surreëel. Dit zijn wij ook. Ik weet niet of wij hier wel horen te zijn. Maar in plaats van te piekeren neem ik je ter harte. Neem ik jouw hart ter harte. Laat het mijne zijn gang gaan en graaf mijn eigen kuiltje in het zand. Ik graaf me onder. Dieper dan ik ooit gegraven heb, verschuil ik me. Je doet mee. Je graaft sneller. Mooier. Leuker. Je doet alles anders. Waarom je alles anders doet, dat maakt je zo uniek. Ik heb niet om iets gelijkaardigs gevraagd. Liefste, ik hou van je. Hier op dit strand wil ik de liefde met jou bedrijven. In ons kuiltje. In ons eigen gegraven plekje. Een kuil of kuiltje van één op twee, het is eerder een gat, maar nog altijd een gaatje in vergelijking met dit immens grote strand. Het wordt donker en niemand heeft ons in de gaten. Ik voel spetters op mijn huid. Je droogt ze met je lippen. Ze smaken zoet. Een beetje zout. Het water van de zee heeft je duidelijk goed gedaan. Ik hoor geluiden. Ik beeld ze me in. Krabben horen niet te praten, vissen horen niet te fluisteren en zandwormpjes hoeven al helemaal niet van hun dak te maken. Je neemt me vast. Ik voel me breekbaar in die stevige armen van jou. Net alsof je me elk moment kunt breken. Twee barstjes zouden al genoeg zijn om mij te kunnen oprapen. Dit zand zou mij inwikkelen. Ik zou een zandvrouwtje worden. Het jouwe. Het wordt donker. Dit deert ons niet. Je voelt warm aan. Een klein tikkeltje heet. Je warmte zet zich over naar mijn lichaam. Ik kus je zoals ik je nog nooit gekust heb. Je kijkt me enigszins verrast aan. Overdonderd van hetgeen je overkomt, laat je de magie zijn werk doen. Gekruist en in een bolletje cadansen we op het ritme van de zee. Je bent mijn held. Misschien wist je dit al. Zo niet, dan weet je het nu. Ik hoop je ooit nog eens tegen te komen. Niet in mijn dromen, ook niet in illusies, maar op een dag. Als we elkaar nog eens tegen het lijf lopen. Tijd zal niets bepalen, tijd zal gewoon zijn wat het hoort te zijn. Het moment zal niets vertalen in dingen die niet uitgesproken kunnen worden. Alleen jij zal je lokroep laten luiden. Alleen jij zal op een dag mij opnieuw innig kussen en me het schoonste van het schoonste laten ervaren. Dagen zullen opnieuw verstrijken. De gloed van jouw wangen zal me doen verstijven. Je sproetjes zullen me welkom heten. Ik hoop dat die dag zich gauw zal aanbieden. Nu kan ik alleen maar hopen dat de zee ons niet vergeet. Dat de zandwormpjes onze aanwezigheid zullen blijven appreciëren en dat het zand onze voetsporen niet gewist zal hebben. Waar je nu ook mag zijn, wat je op dit godvergeten uur ook moge doen, met wie je ook aan het dineren bent en waar je vandaag ook aan gedacht hebt. Knipper met je ogen. Tweemaal. Eenmaal links en eenmaal rechts. Geef me jouw glimlach. Vijfmaal. Wees oprecht en als je er klaar voor bent, codeer me dan jouw verhaal.

127 hours

2011-03-28T20:37:00.002+02:00

Gisteren bekeek ik 127 hours online.
Wel, er is enorm veel verteld en geschreven over deze film. Hoe goed hij wel niet was.
Ik moet de recensenten - die het overigens meestal als een topfilm zien - toch wel tegenspreken. De film op zich heeft prachtige beelden, mooie, lichte kleuren en een knappe acteur. Dat zijn al drie dingen. Maar, ik miste dialoog. Natuurlijk kun je in zo'n film niet zo veel dialoog verwachten, aangezien onze man vast zit en helemaal op zichzelf is aangewezen.
Net om die reden vond ik het wat langdradig, flashbacks en flashforwards moesten het ritme erin houden, maar bij mij heeft het niet echt gewerkt.
Wat ik dan wél weer goed vond is de scène waar de knappe James Franco zijn arm probeert af te hakken/snijden . Dat ene shot waar dan langzaamaan het bloed begint uit te druppelen, ik durfde bijna niet meer te kijken en dát maakt het dan weer goed - althans voor die scène.

Misschien hou ik gewoon van wat meer dialoog en interactie in een film. Ja, het zal dat wel zijn.

Jamie Woon - Lady Luck

2011-03-26T21:16:00.001+01:00

Knappe gast die bovendien uitzonderlijk mooi kan zingen!
Opkomend talent moet altijd gepromoot worden ..

Idioterne

2011-03-25T22:41:00.002+01:00

Dogma 95 is een oorspronkelijk Deens verbond van Elias Dargakis en een aantal regisseurs dat in 1995 in Kopenhagen is opgericht. De Deense naam is Dogme 95. De deelnemers hebben afgesproken zich bij het filmmaken aan tien strikte regels (dogma's) te zullen houden. Deze regels worden opgesomd in het manifest van Dogma 95, en vormen samen De eed van zuiverheid.

De oprichters van Dogma 95 zijn de Deense regisseurs Thomas Vinterberg, Lars von Trier, Kristian Levring, en Søren Kragh-Jacobsen. De eerste en tevens bekendste Dogma 95-film is Festen (The Celebration) uit 1998, geregisseerd door Thomas Vinterberg.

De eed van zuiverheid"Ik zweer mij te onderwerpen aan de volgende regels, opgesteld en bevestigd door Dogma 95:

Opnames dienen op locatie plaats te vinden. Rekwisieten en decors mogen niet worden toegevoegd (als een bepaald rekwisiet noodzakelijk is voor het verhaal, moet een locatie worden gekozen waar dit rekwisiet aanwezig is).
Geluid dient nooit los van de beelden te worden gemaakt, of andersom. (Muziek mag niet worden gebruikt, tenzij aanwezig waar de scène wordt gefilmd.)
De camera dient in de hand te worden gehouden. Elke beweging of fixatie die uit de hand kan worden bereikt is toegestaan. (De film dient niet plaats te vinden waar de camera staat, schieten dient plaats te vinden waar de film plaatsvindt.)
De film dient in kleur te zijn. Speciale belichting is niet toegestaan. (Als er te weinig licht is, moet de scène worden afgebroken of dient een enkele lamp aan de camera te worden bevestigd.)
Optische effecten en filters zijn verboden.
De film mag geen oppervlakkige actie bevatten. (Moorden, wapens etc. dienen niet voor te komen.)
Vervreemding in tijd en plaats is verboden. (Dat wil zeggen dat de film plaatsvindt in het hier en nu.)
Genrefilms zijn niet toegestaan.
Het filmformaat is Academy 35 mm.
De filmregisseur wordt niet genoemd op de aftiteling.
Verder zweer ik als regisseur af te zien van persoonlijke smaak! Ik ben niet langer een kunstenaar. Ik zweer af te zien van het creëren van een 'werk', omdat ik het moment belangrijker vind dan het geheel. Mijn uiteindelijke doel is om de waarheid uit mijn karakters en omstandigheden te verdrijven. Ik zweer dat te doen met behulp van alle beschikbare middelen en ten koste van elke vorm van goede smaak en elke esthetische overweging.
Zo zweer ik mijn EED VAN ZUIVERHEID.

Kopenhagen, maandag 13 maart 1995.

Namens DOGMA 95

Lars von Trier, Thomas Vinterberg"

Ik heb Festen al gezien en nu dus ook Idioterne. Ik zal niets vertellen, anders is de inhoud naar de vaantjes. U moet de film gewoon bekijken en hem laten doordringen.
Een uitzonderlijke film, geheel naar de regels van Dogma 95.

Mysterious Skin

2011-03-25T10:43:00.003+01:00

Joseph Gordon Levitt - bekend van 500 Days of Summer (een topfilm!!) - weet ook hier weer te charmeren met zijn verschijning en zijn talent. Als klein jongetje werd hij door zijn rugbycoach als lievelingetje gezien, vertroeteld en was hij zijn engel. Tot de coach op een dag te ver gaat en hem seksueel misbruikt. Dit gebeurde ook met een ander jongetje van hetzelfde rugbyteam. Op een dag waren ze beiden daar toen de coach profiteerde van hun onschuldigheid.
Tot op de dag van vandaag hebben de twee jongens het er nog moeilijk mee. De een prostitueert zichzelf, de ander gelooft dat hij meegenomen is door UFO's en dat er iets verschrikkelijks gebeurd moet zijn toen hij door aliens ontvoerd werd.
Tot, op een dag de beide jongens elkaar terugvinden en ze naar het huis van de coach rijden en de nare herinneringen oprakelen in de huiskamer, waar alles gebeurd is.
Deze film heeft mij echt gepakt, het is al de tweede keer dat ik hem bekijk en nog steeds krijg ik een krop in de keel.

Patrik 1.5

2011-03-25T10:34:00.002+01:00

Dit verhaal gaat over een homokoppel dat graag een kind wilt. Na een tijdje zou die droom in vervulling gaan, een jongetje van anderhalf zou zijn intrede doen in het warme bijzijn van de twee mannen. Tot ze te weten komen dat er een foutje op het formulier stond en ze een criminele tiener van vijftien mogen verwachten.
Eigenlijk is dit een feelgoodmovie , Patrik wordt geaccepteerd door Göran, maar niet door Sven en voelt zich steeds meer op zijn gemak bij de homo. Tot Sven er genoeg van heeft en zijn toevlucht zoekt tot alcohol, een andere man en zodoende het huis wordt uitgesmeten.
Maar, alles komt uiteindelijk goed. Patrik blijft bij het koppel en ze worden een leuk gezinnetje. Een plaatsje bij op mijn lijstje. Een 8/10.

2011-03-21T21:08:00.001+01:00

Kijk!
Bezwijk voor mijn daden, mijn woorden, mijn gefluister, mijn tonggerol over jouw kleine zachte lippen.
Wees!
Niet bang om verslaafd te worden aan de kleine geurprikkels die mijn lichaam afscheiden.
Dus kom!
En rol jezelf zachtjes op. Zoals een slakje. Onschuldig, verlegen en wat sloom.
Drink!
Mijn sap dat door jouw aderen stroomt.

Heb je gekeken?
Ja? Echt?
Ben je niet dronken geworden?
Oef, goed!

Proficiat!
Je wint de eerste prijs

Instructies,
gelieve niet af te wijken van het volgende stappenplan:

Sluit de ogen met voorzichtigheid. Verboden vals te spelen. Ontspan. Gelieve bij spanningen extra hard je best te doen. Denk aan de geur van amandelolie op je frêle huid. Sluit je af van de wereld en denk aan het zakken van de zon in de zee.

Lukt het?
Goed!

De bestemming is bereikt

Bedankt voor de woorden.
Bedankt voor de daden.

Opwindend was het gefluister.
Zo ook het lippenspel.

Bedankt en tot ziens

Bel me
als je wenst dat
ik meer vertel.

Doen hé!

2011-03-21T20:44:00.003+01:00

Ik hou van schoonheid.
Van mooie bloemen die niet ruiken als mijn neus verstopt zit. Van kriebels in de buik en overal waar ik het niet wensen wil als ik mooie mannen zie. Ik hou van kleine dingen die groots kunnen worden en kleine dingen die vanwege hun beperktheid toch hun nut bewijzen. Omaatjes op de trein of snurkende oude beren die niet weten dat ik hen aankijk. Mijn mondhoekjes zullen spontaan een lach vormen. Kleine spontane meisjes en jongens op de tram terug naar school. Een omaatje die gecharmeerd was en zelf charmeert. Ondeugende blikken, stoute blikken, beschaamde blikken. Mensen die je niet kunt uitstaan, maar die je eigenlijk niet kent. Schoonheid. Ik weet niet wat schoonheid precies is. Ik geef er nogal snel een draai aan. En draaien vind ik wel fijn. Ik draai graag aan mensen, aan dingen, aan abstractie en aan concrete concreetheden. Ik draai graag door. Misschien is dat wel mijn puntje schoonheid. Zo zot als een achterdeur die nooit toe is. Altijd op een kier, wachtend op een frisse nieuwe bries iets. Wat dat iets is, dat weet ik niet. Ik kan het niet benoemen, evenmin weet ik niet hoe het komt dat ik niets kan benoemen. Het is eigen aan de mens zo te zijn. Onvolmaaktheid. Onzeker. Obsessies die ik helemaal niet hoef te hebben maar waar ik maar niet van afgeraak.
Ik hou van puurheid.
Praten met vreemden. Kussen met vreemden. Tedere zoenen en strelingen langs het oor. Ik hou van dansen, praten met en op muziek, bewegen – ook naar elkaar toe. Woorden, komma’s, zinnen, haperingen, sprekende ogen, tastende vingers en warme adem. Ik hou ervan. Van dat alles.
Ik hou van hem, alleen weet hij het nog niet.

Beats of Love 19-03-2011

2011-03-20T14:47:00.004+01:00

Oh Oh Beats of Love!
Het feestje is zowaar heilig voor mij geworden. Deze keer was V. klaar voor haar BOL-ontmaagding en alsook mijn zus en haar vriendin gingen een stapje zetten.
Het recept blijft nog steeds hetzelfde:
7 uur oororgasmen
7 uur non-stop dansen met korte pauzes wegens rugpijn
7 uur mooie mannen
7 uur water en cola
7 uur zweten
7 uur je van niets aantrekken en dansen al hing je leven ervan af.

Zo leerde ik ook C. kennen. Een knappe dertiger, al ziet hij er wel jonger uit. De perfecte moves, de mooiste ogen - die zijn maat óók heeft - , een korte introductie en tedere kussen.
Alsook was er een groepje Eramusstudenten uit Spanje. Mooie jongens, leuke jongens, maar toch iétsje te direct: "Estoy enamorado de ti" en "Do you want to sleep with me tonight?" Ik bedankte vriendelijk. "Quizás otro día?" Maar dan om te feesten hé ;) Ik kan me dan toch behelpen in het Spaans. En die Spanjaarden, die kunnen echt féésten. Er was zo een kleine jongeman met dreads (een streling voor het oog) die zó zat te zwieren met zijn dreads dat hij er wel high moést van worden.

AAAAGH, het heeft deugd gedaan. Het was te lang geleden dat ik mij eens volledig heb kunnen laten gaan.
En nu. Eten, douchen, leren en gaan werken. Hopend op iets van C.

2011-03-18T17:42:00.002+01:00
Dag medemens.
Wat een rotweertje. Ik vind het helemaal niet zo leuk (meer). Maar, ik wil u daar natuurlijk niet mee vervelen, alsook wil ik deze keer niets kwijt over mijn schoolwerk. Want dat zal wel altijd met bakken uit de hemel blijven vallen.
Ik heb een mooi vooruitzicht: morgen Beats of Love met V., H. en nog twee vriendinnen van H. Dit wordt weer een fééstje. Ik denk dat ik het wel verdien om eens een stapje te zetten - het is ja, vier maanden geleden dat ik nog eens gaan dansen ben. Dus!

Nu vlug wat gezond proberen te eten, misschien een badje nemen en daar nog wat lezen/leren.

Maar, voor ik u verlaat, heb ik hier nog een schoon lieke voor schone miekes en schone ventekes.

2011-03-15T18:19:00.003+01:00
Bonjour!
Vandaag had ik een redelijk leuke dag. Hij is alvast schítterend begonnen. 7.04 word ik wakker, 7.14 heb ik mijn trein. Kleren aan, appel en banaan mee en fietsen als een zot naar het station. Nét op tijd! De eerste keer dat ik mij overslapen heb .. leuk leuk leuk.
De les vandaag die kun je ook leuk noemen. Het eerste deel was interessant, het tweede deel was een afleesles. Het auditorium was een café en zoals in een café wel eens gebeurt gingen er af en toe een paar mensen weg. Tja.
Op de trein terug naar Diksmuide praatte ik met T. Het was een poos geleden dat ik hem gezien heb. Vanwaar ik T. ken? Hij heeft nog met mij in de klas gezeten. En, ik vond het echt héél erg leuk praten met hem. Vooral over onze studies nu en over film. Blijkt hij ook een freak te zijn. En vonden wij dat The Eternal Sunshine of the Spotless Mind een klassieker is - waar T. op reageerde met: "Zeg meisjes, kennen jullie deze film?" Waarop drie van de vier neen antwoordden.
"Zie je wel Annelies, dat wordt niet tot de klassiekers gerekend". Overigens hebben wij wél dezelfde smaak. Vinden we o.a. Ken Loach, David Fincher (regisseurs) en The Shawshank Redemption toppertjes!
Thuis, daar wachtte een lekkere pasta op me en vond ik de tijd om opnieuw eens de kringloopwinkel te inspecteren op nieuwigheidjes. En hoe meer je daar passeert, hoe leuker het wordt. Voor amper veertien eurotjes heb ik mee:
* een groene bleke omatrui die wel te groot is - maar dat wordt zo gedragen - lekker slordig als ik ben.
* een grijs winterkleedje - logisch aangezien de lente voor de deur staat
* een paars jasje - en jasjes heb je nooit genoeg - dat zeggen de leuke jasjes in mijn kast
* een speciale riem
Ik zal toch eens foto's moeten posten hé, maar ... dat kan alleen wanneer ik - hopelijk - heel binnenkort mijn Canon heb.
OOOH ja. Ik ben ook nog iets gaan drinken met P. Het is altijd heel erg fijn om hem terug te zien. De knapperd.

Et maintenant. Travailler.

2011-03-14T19:22:00.002+01:00
Irritaties.
Überknappe psychologieprof
Überknappe Franstalige jongeren - die al eens naast mij zaten op de trein
Een meisje dat wilt meezingen met Ronan Keating, maar niet durft op de trein - ja, tuurlijk niet.
S. die ja zegt op mijn vraag om in september - of misschien in augustus - te gaan liften en daarmee gepaard: gaan trekken.
Tot de vaststelling komen dat mensen die bijziend zijn - zoals ich - waarschijnlijk meer lezen in hun vrije tijd, meer studeren = meer werk van dicht meemaken -en ik geloof de cursus psychologie op zijn woord.
Nog een aflevering Gossip Girl - nog steeds seizoen vier
En dan nog hoofdstuk twee psychologie samenvatten

Dit was mijn dag
En I. kon er opnieuw niet zijn in de les. Het kind heeft ook nooit geluk - mede door een brand in Brussel kon ze er vandaag niet geraken. Doch, het kind, het is een leuk wijf.

2011-03-12T20:32:00.003+01:00
Het is officieel. Ik ben sinds heden helemaal verslaafd aan Gossip Girl. Ik zit aan seizoen vier en heb hoeveel episodes al bekeken? Te veel gewoon. Goede serie! Echt stééngoed.

2011-03-10T20:16:00.003+01:00
Whiiieehiie. Ik heb twee paar oorbellen bij. Of: oorhangers. Ze zijn gemaakt door de bekoorlijke vingers van A. Vandaag zag ik A. en C. eventjes in de UFO, het deed deugd ze nog eens te zien. Die twee zotte konijnen van vorig jaar.
Voorts heb ik vandaag eigenlijk niet zo veel gedaan, buiten het schoolwezen. Mijn papertje voor geschiedenis is bijna af, ik heb supergoed opgelet (aja!) - en was samen met I. beschaamd in de plaats van de hele aula die echt zó erg babbelde -, was overigens blij I. terug te zien aangezien ze een hele week ziek was en was nog blijer toen ik "Ej't ook gezien?" hoorde. Jaja, het leven is mooi.

2011-03-08T20:15:00.002+01:00
Iepsiepiepsiehoeplahoi!
Morgen opnieuw school. Vandaag heb ik wat gelezen en mijn geschiedenis samengevat tot het hoofdstuk waar we nu zitten.
Voorts heb ik wat gehumoot , gedubstept en wat gefacebookt. En. Ik heb heel wat goede films opgenomen, waaronder de show van Najib Amhali. Als u hem kent, dan weet u wat goede humor is. Bekend in Nederland, in België en overal waar mensen tophumor voorgeschoteld willen krijgen. Echt zálig die man. Nóg beter dan Meubels [G] of Agnew.
O ja, seizoen vijf van Skins heb ik gisterenavond helemaal bekeken. Lees: drie à vier uur verslaving! Vanavond begin ik met de eerste twee afleveringen van seizoen zes. Maar, dan moet ik nu stoppen met praten, want ik wil vroeg in mijn bed - voor half elf. Het is vier dagen heel laat geweest - mede door het late werken - dus er moet wat slaap ingehaald worden, opdat ik morgen weer een fris meisje zou zijn.

Dag leukerds!

2011-03-06T16:55:00.002+01:00
Dag mensen mensen,
hier ben ik weer.
Dit weekend heb ik vooral gewerkt in restaurant W&V. Ik moet straks nog terug.
En wat een zalig weer, ik word er helemaal vrolijk van.
Wel heb ik niet zo veel tijd om hier iets neer te schrijven, omdat ik bezig ben met mijn Geschiedenis van België. Nog twee hoofdstukken samenvatten tegen morgenavond, dat moet lukken.

Ik wil u een prachtig liedje tonen, ik geniet ervan als Chapman op mijn werk door de boxen klinkt.

2011-03-02T19:01:00.006+01:00
Wat een mooi weertje vandaag. Ik lag bijna te slapen op de trein. Het was er immers zo lekker warm tegen het raam. Veel heb ik vandaag niet te zeggen, buiten het feit dat ik moe ben. 't Is ook altijd hetzelfde met mij hé.
En buiten het feit dat de auditoria tegenwoordig echt met een bende kleine kinderen zit. Ik vind het verschríkkelijk. Toen ik gisteren vriendelijk aan een meisje vroeg -die me vanaf nu echt hatelijk aankijkt - of ze kon zwijgen omdat het heel erg stoorde - dan keek ze me aan met een gezicht van: "Ja? Echt? Babbel ik zó hard?"
"Koe", "geit", denk ik dan, "waarom zou ik het anders vrágen?". Zoals vandaag, de prof van methodologie had er genoeg van, dus gaf hij - terecht - twee trutjes wederwoord. En kíjken dat die ene van gisteren deed naar mij - alsof ik direct haar richting zou uitkijken met de gedachte van: "Kijk, nog zo eentje als jij", wat ik ook nóóit zou doen.
Voorts heb ik mijn trein - opnieuw - op twee minuten na gemist. Gelukkig zijn er spitsuurtreinen, dat maakt het nog een beetje goed. En liep ik R. tegen het lijf. Hij zag er knap uit, met zijn warrige haar dat hem een nonchalance van hier tot in Oezbekistan geeft. Ik heb hem gezegd dat we elkaar nog eens moeten zien, om bij te praten.
Hmm, blijkbaar heb ik toch nog iets te zeggen vandaag, al zijn het maar frustraties en dagelijkse kleine praatjes. Het is toch beter iéts dan niets.

Hier nog een pareltje.

Half Nelson

2011-02-25T22:48:00.004+01:00
Ryan Gosling - bekend van de klassieker The Notebook - schittert ook hier weer in een rol die hem op het lijf geschreven is. Dan is een leraar die op een aparte manier lesgeeft. In het dagelijkse leven zit hij aan de crack, hij is er precies niet altijd bij, wat logisch is als je aan de drugs zit. Op een dag ontdekt een leerlinge zijn geheim en zo ontstaat er een vriendschap tussen leraar en leerlinge. Ontroerend, pakkend, het verhaal heeft me helemaal meegenomen. Gosling zet een heel geloofwaardige acteerpresatie neer, maar dat wist ik al toen ik The Notebook - de vrouwenfilm zeker? - bekeek. Ook de leerlinge Drey weet wat acteren is. Ik kreeg direct heel veel sympathie voor dat mooie bruine meisje. Haar ogen, haar lach en haar ietwat zware gangstastem zorgen ervoor dat deze film openbloeit. Opnieuw - hoe kan het ook anders - een filmpje bij in mijn lijstje.

The Informant

2011-02-25T11:23:00.000+01:00
Mooie film met Matt Damon! Redelijk geniaal en onverwacht!

2011-02-24T20:36:00.005+01:00
In het gastcollege van recht kon ik het niet meer aan en vroeg ik de nerds achter mij te zwijgen. De griet naast hen had de meest verschrikkelijke lach ever. Gelukkig was er nog de stille jongen achter mij die door zijn absolute stilzwijgen enorm intrigerend is. Ik kan het niet laten om hem te observeren. Alsook de nieuwe knappe onbekende brillenman die soms mijn richting uitkeek. Ik heb je wel gezien - jij knapperd.

En nu. Ben ik moe. Zat ik net nog op de trein - de trein stond stil in Kortemark - vroeg er daar wel niet een jongen - een bad boy met op elke vinger een tattoo en blablabla - een balpen. Of ik die heb? Ja, natuurlijk, al was het maar een probeerseltje van hem om nog een gesprek aan te knopen. Jammer jongen, je hebt je kans gemist.

Te doy mis ojos

2011-02-22T21:29:00.006+01:00
Te doy mis ojos is het verhaal over Pilar, een echtgenote die fysiek en mentaal mishandeld wordt door haar man Antonio. Hoewel ze hem echt graag ziet, moet ze een keuze maken. Bij hem weggaan of hem toch nog een kans geven.
In feite is de plot niets bijzonders. Daarmee wil ik zeggen dat de inhoud niets vernieuwends is. En toch. De acteeprestaties zijn uitermate sterk, beide kanten van het verhaal komen aan bod, heel overtuigend en krachtig.
Wat mij vooral bijblijft is de vrijscène. In feite ziet u niets expliciets, buiten naakte lichaamsdelen en een stel blote borsten. Of, nu ik mij bedenk: op het einde krijgt u de vrouw helemaal naakt te zien. Maar ... die scène wordt zo krachtig opgevoerd, dat u misschien ook wel zin krijgt in een partijtje hete seks.

Veel kijkplezier!

2011-02-22T13:43:00.006+01:00
Hier zit ik dan. Klaar om een namiddagje te internationale communicatieën, te rechten en te psychologieën .
Ik zat op de trein net voor de superknappe jongen die in de les achter mij zat. Ik geraakte behoorlijk geïrriteerd door kinderachtige jongens die hun kwebbel maar niet konden houden, dus ging ik mij helemaal vooraan in het auditorium zetten. Daar wordt er tenminste gezwegen.
I. vindt mij - dat ben ik nu wel heel erg zeker - het grootste stresskieken dat er maar rondloopt. Ik had - ook vandaag - maar nét mijn trein. I., reden genoeg dus om te stressen! Want ik wil niet steeds een uur wachten op die trein.
Op de tram keek ik naar een horlogezaak. Zo een horlogezaak die denk ik niet zo heel veel verkoopt - het zal er nogal oud uit. Maar dáár, op dat mooie bruine stoeltje, zat een klein opaatje - de eigenaar - horloges te repareren. Hij had zo een speciaal oogje op - om beter te kunnen werken. Net een gepensioneerd piraatje.
Een glimlach verscheen op mijn gezicht. Heel gauw, als ik het geld heb, dan koop ik mij een camera - maar een échte - en kunt u het resultaat zien van al mijn glimlachmomentjes.

Ik zal eraan beginnen. O ja, treinreizen vliégen echt voorbij als Rusko en de Humo je vergezellen. Het is maar dat u het weet.

2011-02-21T19:25:00.002+01:00
Dit is wat ik vandaag zag / meemaakte :

Jongen loopt tegen boom.
Kleine criminelen spelen met een blikje, deo en vuur.
Nonnetje zit te surfen op internet.
Dancehalljongen is überknap.
Het 1-minuut-te-laat-zijn voor de trein.
De mopjes over West-Vlamingen.
Bijna tweemaal een hartstilstand door chauffeurs die het leuk vinden naar meisjes te toeteren.

Ja, ik had een toch wel leuke dag.

2011-02-17T09:18:00.002+01:00
De prof van Methodologie van de sociale wetenschappen heeft duidelijk een voorliefde voor de Engelse taal.
Een voorsmaakje:
Issues
Traps
Sample
Same thing
Fine
No offence
Odd jobs
Quick and dirty work
Zo ging ik ook op zoek naar zijn stopwoordje - zoals ik bij elke prof doe - en dit is duidelijk Allright .
Ook is New York duidelijk naar de kersen - lees kloten - zie Basta!
En vindt hij het precies wel leuk om het woord kwalitatief zó uit te spreken: kwaaaaalitatief. Wat echt grappig is.

U ziet, ik heb goed opgelet.

Netsky - Rise and shine

2011-02-15T21:14:00.001+01:00
Het is maar dat u het weet, maar de cd van Netsky is echt gewéldig.

Luister hier maar eens naar.

2011-02-15T14:31:00.003+01:00
Gisteren was ik te moe om nog iets op te schrijven. Of liever: vannacht was ik te moe, dus schrijf ik het maar nu.
Het was al een eindje geleden dat ik M. had gezien dus besloot ik haar even op te zoeken in Gent. We hadden heel veel bij te praten, véél te veel bij te praten, dus hebben we dat ook maar gedaan. Van A naar B naar C naar Z. Ook kreeg ik een mooie witte koptelefoon voor mijn verjaardag, het is toch een schatje van een kind. Nog een toertje in Gent en hup, ik moest alweer weg. De trein - die 35 minuten vertraging had - richting Diksmuide. Ik moest nog gaan werken. Want het was Valentijn en daar hoorde een speciaal Valentijnsmenuutje bij. Zo werd het al gauw half een, dus u kunt wel raden dat ik doodop was.
Om zes uur deze morgen ging mijn alarm af. Ik ben het duidelijk niet meer gewoon om vroeg op te staan. Mijn eerste les Internationale Communicatie begon al om negen uur. Veel te vroeg voor een student.
Maar, ik heb er echt van genoten. Zowat iedereen zag er nog moe uit en wás ook nog moe. En ik zag I., C., B. en B. terug. Heel erg leuk. Zeker B., die naast mij zat, was echt wel grappig. Hij probeert mijn West-Vlaams accent na te doen, maar het lukt hem niet. B., moest je dit lezen, het lukt je écht niet! Maar het is allemaal wel goed om die twee uur er vlotjes door te krijgen.
Et maintenant. De Humo. Hij ligt daar zo mooi naar mij te lachen. Zoals ook mijn kamer, die er weer voortreffelijk bij ligt.
Ik zal er maar eens aan beginnen, dus lekkere abrikoosjes

hou het proper en tot later - zei de pater

2011-02-13T20:41:00.002+01:00
Gisterenavond ging ik nog iets drinken met P. Het was leuk hem te zien. Zijn ogen stralen nog steeds. Praten nog steeds.
Een beetje moe stond ik vanochtend langzaam op, mijn zus kwam net terug van de Londonparty hier in my hometown. En vandaag was het werken. Een familiefeestje. Met een súperschattig klein mulatjongetje. Maar echt té schattig. Ik werd direct vrolijk van hem. Ongelooflijk hoe graag ik kinderen zie.
Et maintenant. Ik ben nogal in mijn en-dag denk ik, een beetje rusten. Net alle documenten afgeprint die nodig zijn voor een goede start van het tweede semester. Zo weet ik al wat het onderwerp is van mijn paper voor internationale communicatie. De naam is mij totaal onbekend. In vergelijking met andere onderwerpen zoals Oprah Winfrey - die iedereen kent -, en Hollywood films - wat mij meer interesseert -, krijg ik daar een onderwerp over televisiestations in China. Tja.

Slaapwel voor straks!

2011-02-12T19:23:00.004+01:00

Dag schone mensjes!
Samenvatting van twee dagen:
Félrode kousenbroek + nieuw matrozenkleedje
Vooruit
SMAK
James Ensor
Een mooie man met rode broek en schattige bril
Lekkere soep
Euforie
Kreten
Oostende
Lafayette en La Siesta - mijn favoriete verblijfplaatsjes als het regent of koud is
Foto's trekken met E.
Lachen met E.
Dom doen
Een mooie oude man met zwart warrig haar, bril en een boek - op de bus richting Diksmuide

Yeah!

2011-02-12T09:02:00.002+01:00
8
12
13
13
18
Dat zijn mijn resultaten van de voorbije examenperiode. Jammer van statistiek, maar ja, we zullen er nog eens voor gaan in het tweede semester. Ik ben súperblij.
En nu douchen en hup richting Oostende met mijn allerliefste E.

2011-02-07T19:18:00.002+01:00
Ik wil u laten meegenieten van de mooie muziekwonderen in deze wereld.
Jammergenoeg staat (bijna) geen enkel liedje van op mijn cd op youtube, dus moet ik het maar met myspace stellen. Luister maar naar Kolkata Sticky Version en die boxen volle bak !

Veel luistergenot!

http://www.myspace.com/zombiesformoney

Drop the lime - Sex Sax

2011-02-07T18:53:00.002+01:00

2011-02-07T17:59:00.004+01:00
Het zijn de kleine dingen waar men van geniet. Ik zit in Oostende. Kocht zonet een superwarme paarse trui en een dubstep cd! Vroeg ik aan de knappe jongeman of ik efkes mocht luisteren, zei hij dat ik niet veel tijd nodig heb om uit te maken of de cd al dan niet goed is. Zit ik hier nu in Lafayette. Een heel gezellig cafeetje. Jazz, een krantje, mijn tweede glas(!) warme chocolademelk. Misschien heb ik, denk ik, de laatste dagen liters warme melk gedronken. En heb ik alweer de helft van mijn zuurverdiende centjes verbrast. Alhoewel ... ik heb ze nuttig besteed. Een warme trui heb je altijd nodig en cd's kun je nooit te veel hebben. Maar nu toch een beetje sparen, want de komende maanden zijn er superveel goede feestjes, waaronder mijn favoriet. Beats of Love. En heb ik gisteren de New Wave ontdekt. Beter laat dan nooit hé. Echt ongelooflijk goed. The Neon Judgement. OH MY GOD. Hoé geweldig is dat wel niet? En wel nog een honderdtal die ik op mijn stick - als ik hem gekocht heb - zal moeten zetten. T. heeft véél te veel goede muziek. Verslaafd-enthousiast als ik ben surfte ik eventjes op internet en zag ik dat ze gauw de classix party hebben in de Vooruit. Maar na het bekijken van de foto's met al die old people pas ik toch maar. Eigenlijk wel een beetje jammer, dat je al niet wenst te gaan, omdat je als piepjong kuikentje wat zou opvallen tussen de toch wel generatie van 1960.
En ik moet afvallen. Minstens twee kilo. Of toch maar drie. De blok-en examenperiode is niet braaf geweest voor mijn lichaam. Ik moet opnieuw gaan fietsen. Naar de kust. Maar alleen als het weer wat mee zit.

Dag schone bloemen in de bloempot van je oma, sorry voor de verdrinkingsdood binnen

1
2
seconden.

2011-02-05T21:03:00.005+01:00
Al geef je me duizend kussen. Ik ontvang er geen. Ik hou niet zo van kussen. Wel van zoenen. Zoentjes van onverwachte kapoentjes. Ik hou van alles wat jij bent. Het litteken op je been. De baard van twee weken oud. De weerspiegeling in je ogen als je over me praat. Als kleine voetjes je hoofdhuid masseren, dan zal ik jouw huisprinsesje zijn. Je koningin die je zal beminnen tot de laatste vezel vast zit in de file van honingpotten die aan mekaar vastklitten. Die schoonheidsvlekjes op je armen herinneren me aan de zomer in de Provence. De warme tonen die de krekels zongen en de kleine minnestrelen van de eenzame man tussen de zonnebloemen die nooit stil leken te staan. Ik weet nog goed hoe wij daar als kleine kinderen tikkertje speelden. Alsof we opnieuw dertien waren. Klein en onschuldig en ongegeneerd bezig met proeven. Van elkaar.
Al zeg je me duizend keer hoeveel je van me houdt, ik hoor het niet. Want horen doe ik niet graag. Luisteren wel. Kietel me tot je mijn lippen niet meer van mekaar krijgt. Ik zal zo hard luidop denken totdat je er jouw tong tussenkrijgt. Twee seconden zal het duren vooraleer ik het puntje van je tong zal voelen. Weet dat weten niet hoort en kennen het altaar is van de missionaris die je met opzet het verkeerde pad opstuurde. Je bent een grote deugniet. Klein in dingen waar je helemaal niet zo in uitblinkt en groot in dingen waar het kleinste kind de grootste moeite mee heeft. Het maakt je mooi, het kleurt je wangen rood en je ogen fluisteren de schoonheden waarmee jij geboren bent.
Al weet ik niet altijd wat te zeggen liefste, dat wat ik zeggen wil, vertel ik wanneer je zin hebt om te luisteren. De wijzers van de palmbomen in je tuin staan bijna op drie. Je hebt nog twee minuten de tijd om je te bedenken.
Bedankt, je antwoord is in behandeling.

Worstjes proeven borstjes

2011-02-04T21:17:00.014+01:00
Bloedworstjes proeven van je borstjes. Je speelt met je haar en kijkt me lachend aan. Ik weet niet goed wat te zeggen. Buiten het feit dat ik helemaal verliefd ben, is er niets dat echt belangrijk is. Kijk je naar buiten, dan kijk ik met je mee. Dan kijk ik in je, in je mooie zijn. In je mooie kleine handjes die verkleumd zijn. Of kijk ik mee over je schouder naar het water dat oneindig schijnt te genieten van de vrijheid.
Mannen verkleden zich als vogelverschrikkers en blijven staan op de plaats waar de tomaat is gevallen. Ze kijken maar zien niets. Niets buiten de wolken die zich steeds sneller opstapelen en uiteindelijk de zon een dreun zullen verkopen. Toch blijven die bloedworstjes spelen met mijn borstjes. Ze kietelen mijn tepeltje in ons zelf geknutseld lepeltje. Want maagden zullen verrijzen uit de schoot van heer onze herder en kleine kaboutertjes zullen zich afvragen of ze ooit het kabouterbos zullen verlaten. Zo smurf ik je. Zo zal ik je blijven teisteren met mezelf. Want jij, je weet zelf niet goed hoe je het leven moet benaderen. Of je het zijn gangetje moet laten gaan of zelf moet ingrijpen op plaatsen waar het niet meer vooruitgaat. Dát lief, dat heb ik graag. Je bent tenger. Fragiel als een boontje wiens topje elk moment afgekapt kan worden. Zo klein en groot tegelijk. Leef je voluit en keer je alles wat negativiteit uitstraalt kordaat de rug toe. Soms met onzekerheid.
Vraag het aan de mannen in het veld. Ze weten het antwoord. De tomaat is al bruin geworden. Twee mieren knorren en vliegen vissen naar vragen. Geef ze wat ze verlangen. Geef ze wat je al zo lang wilt geven. Jij met je kleine borstjes die nooit meer zullen groeien. Zo ben je mooi.
Met je ogen wandel ik mee. Stilzwijgend in elkaars gedachten verzonken lees je me woord voor woord. Bij elke zin stop je en veeg je een traan weg. Ik weet dat je van me houdt. Dat we, hoe klein we ook zijn, bij elkaar zullen blijven tot we elkaar beu zijn als de pap van eergisteren die we samen nog opaten bij je omaatje van eenentachtig. Meisje, ik ben je voor geweest en heb het de mannen in het veld gevraagd.
Ze zeiden je mee te nemen naar mijn kasteeltje. Ik moet je aan mijn blauw kapstokje hangen. Heel voorzichtig moet ik je uitkleden en je kleren mooi opbergen. Ik moet ze zorgvuldig opvouwen en gewoon naast je leggen. Dus geef me je teentjes, je slanke bleke benen, je wulpse heupen, je tengere lijfje met die twee borstjes, je hoofdje dat wat slaperig aanvoelt en je wil om te leven in mijn klein kasteeltje.
Je mag wat tegenstribbelen, maar niet te veel. Sluit nu je oogjes en wees je tedere zelf.
Mijn bloedworstjes dekken je toe.

2011-02-04T12:25:00.001+01:00
Om al een beetje in de stemming te komen. Want maandag is het reggae/dancehall time!

Koppen XL

2011-02-04T11:30:00.002+01:00
Ik heb net de reportage over Bart Verbeeck bekeken. De 23-jarige jongen die koos voor palliatieve sedatie na een strijd van zeven jaar tegen kanker. Aangrijpend. Hartverscheurend. Veel meer kan ik niet zeggen. Wil ik nu ook niet zeggen.
De tranen staan nog steeds in mijn ogen. Moedig, dát is het woord waarmee je Bart zou kunnen beschrijven.

Steven Mahieu

2011-02-03T11:56:00.002+01:00
Ja, ik heb de man teruggevonden naar wie ik eigenlijk op zoek was.
Steven Mahieu. Echt ontzettend goéd.

Philippe Geubels - Droog

2011-02-03T11:10:00.002+01:00
I love this man. Meneer Meubels - maar - dan - met - een - G, hij is géweldig. Ik heb zijn show op dvd bekeken - mijn dvd-verslaving. De extra's zijn bovendien echt grappig. Vooral zijn secretaresse in haar blote borsten. Hij blijft goed, de Geubels. Zó goed dat ik hem toch wel beter vind dan Alex Agnew.
Zie hier het eerste deel. De rest kunt u gemakkelijk terugvinden op youtube.

Disfruta!

2011-01-31T18:05:00.005+01:00
Aangezien Limewire nu ook weg is, zat ik tot voor kort met een probleem. Hoe ging ik aan mijn muziek geraken? Maar, dat is nu ook opgelost. YouTube converter is echt super! En supersnel in het downloaden! Kan ik mijn Ipod eindelijk volproppen with some dubstep and reggae sounds .

Ook ben ik vandaag tot de conclusie gekomen dat ik de komende maanden héél wat feestjes wil doen. Er zijn overal echt véél te goede feestjes. Civalizee Foundation in Oostende, Beats of Love - my all time favorite - , Highbloo ft. The Subs, Splash en noemt u zo maar op. Veel te veel. Maar ik zal tóch proberen om er zo veel mogelijk mee te pikken.

Voor de rest ben ik vandaag wat muziek verslaafd. Dank aan V. die mij vandaag - onbewust - hielp mijn verslaving te stimuleren.

En neen. Meer heb ik niet te zeggen. Mijn downloads wachten! En als u denkt dat ik géén cd's koop, dan bent u heel erg mis. Mijn portefeuille garandeert het u.

Oororgasmen!

2011-01-31T17:21:00.002+01:00
O mijn God!
Echt, ik ben verslaafd aan deze muziek:

Oororgasmen gegarandeerd

2011-01-30T13:21:00.000+01:00
I'm too much in love with NETSKY!

Echt. Hij is mijn héld.

Dear Frankie

2011-01-30T09:48:00.007+01:00
Dear Frankie gaat over - hoe kunt u het raden - Frankie. Hij is een doof lief schattig jongetje die zijn vader nooit gekend heeft. Of, hij kent zijn vader uit de brieven die hij schrijft aan hem en die zijn moeder dan beantwoordt.
Tot op een dag een echt ettertje uit zijn nieuwe klas hem tot een weddenschap dwingt. Frankie moet zijn vader tonen, als bewijs dat hij wel echt bestaat.
Zo gaat de moeder op zoek naar een vader. En die vindt ze ook. Bovendien is hij razend knap - het is immers Gerard Butler (!!) Samen met zijn vader en moeder heeft Frankie de tijd van zijn leven. Ook al zegt hij niets, je voélt gewoon wat hij denkt. Tot de voor-een-paar-dagen-vader opnieuw wegmoet - hij is schipper - en Frankie met een krop in zijn keel achterblijft. Het einde? Dat zal u zelf moeten ontdekken.

De reden waarom ik deze film echt mooi vond, is het pure. Het acteren voelt, voor mij dan toch, heel naturel en realistisch aan. Voeg ik daar het accent aan toe en de immens knappe Butler - al komt hij nu ook niet overdreven vaak in beeld - het is genoeg om mij aan het huilen te krijgen.

2011-01-29T17:53:00.000+01:00
Alexander - weg met de initialen - is Mister Positivo, 't is maar dat u het weet!

2011-01-29T17:36:00.006+01:00
Dag mooie kamer van me. Ik heb je een paar weken niet meer gezien.

Het was een kleine - lees grote - meststal. Maar nu staat alles weer waar het moet staan, liggen de kleren op mijn stoeltje - want mijn kapstok heeft het begeven - is mijn bureau klaar voor een laatste drie-dagen-sprint en geurt alles naar lavendel. Wat er zit zo'n zakske in de stofzuiger. Ik was te lui om te dweilen. Of: ik was/bén te moe.

Mijn examen statistiek is, denk ik, goed gegaan. Maar veel meer durf ik niet te zeggen. Eén antwoord niet gevonden, één antwoord gegokt - hoewel dit eigenlijk niet mag -, opnieuw tot de laatste in dat auditorium gezeten (3u!), maar dan toch redelijk voldaan naar buiten gestapt.

Ik hoorde in de trein iets. De broer van R. zou ook rode broeken dragen. Shocking news! Of van die heel kleurrijke broeken. R. staat bekend om zijn leuke kledij. Vind ik toch. Zijn rode broek, waarmee hij toch wel opviel, blijft het duidelijkste voorbeeld. De mensen, die over hem aan het praten/roddelen waren, vinden dat not done.
Ik denk - wéét - dat ze het een raren vinden. Ik vind hem wel leuk - speciaal - extravagant.

Tot zover. Hou ik enorm van dansfilms. Geen Greasetoestanden - wat ik anders ook wel kan smaken, maar hiphop/breakdance - films. En net zo'n filmpje heb ik al achter de kiezen. Perfecte combinatie, goede up-tempo muziek, lekkere negers, dancebattles en Lil'Kim met fake boobies, inderdaad, it was fun.

Et maintenant. Nóg een filmpje. Maar dan wel eentje met inhoud. Dear Frankie , let me see what you've got.

2011-01-28T20:15:00.003+01:00
Hmm. Morgen examen statistiek. Of het zal lukken?
Neen. Ik sla alle formules door elkaar, heb constant black outs en noem maar op.
Mijn dag vandaag bestond dus uit hopen stress, A. die mij heel goed hielp bij moeilijke oefeningen, B. die dit ook wel deed, vele telefoontjes naar C. en ik schold B. uit voor loser. Alhoewel hij dat echt niet is. Het is een schatje. Maar u moet dat begrijpen. Ik ben echt de grootste dommerik als het op wiskunde aankomt. Ik kan daar niéts van. In het middelbaar moest ik zwoegen om 50 % te halen. Of statistiek morgen dan zal lukken? Ik vrees het.

Waarop mijn vader zou zeggen: "Annelies, wees eens positief". Ik bén positief, als ik besef dat ik wel degelijk een kans zou maken. Maar ik ben ook realistisch. En dit ziet er niet zo goed uit.

Verder heb ik uit frustratie een hele pak chocolade opgegeten. In vijf minuten. Tweehonderd gram, dus dat zijn dan 596 calorieën.

Ook genoot ik van het youtuben. Tegen de sterren op, Britain's got talent, jahaah, dit soort dingen. Afleiding. Hoognodig.

Verder heb ik niet veel te vertellen,
of, ik wil u wel nog een schoon liedje laten horen.
Duimt u ook voor mij morgen? O wee o wee als u dat niét doet.

I'm too in love with him.

The Exorcist

2011-01-26T22:40:00.002+01:00
What the hell. Ik zit nog met de kriebels in mijn buik. Wat een goede film! Wat een griezelige film moest zijn, dat is het ook geworden. De film die ik bekeek, was een update van de authentieke film uit 1973. De kleuren zijn beter, er is wat aan gefrutseld, maar het verhaal, dat blijft hetzelfde.

De kern in één zin: een klein twaalfjarig meisje dat bezeten is door de duivel die zo snel mogelijk moet worden uitgedreven!

Fjuuuuuuuw. Zucht. En nu proberen te slapen.

2011-01-26T19:47:00.003+01:00
Zoals U wel kunt zien heb ik mijn blog wat opgefrist. Nieuwe kleuren, ander lettertype en noemt u maar op. Ik vind het mooier zo. Maar daar wil ik natuurlijk niet over vertellen. Eigenlijk valt er nog steeds niet zo veel te vertellen, aangezien mijn dagen nog altijd studeerdagen zijn. Zaterdag heb ik statistiek. Het is niet gemakkelijk, al zeker niet voor iemand die helemaal niet overweg kan met getallen. Maar ik probeer. Morgen moet alles af, probeer ik de proefexamens te maken en vrijdag is het herhaaldag. Althans, zo heb ik het gepland.

Vandaag ben ik naar de bib geweest. En wat heb ik mee? Een heel zomers cd'tje. Afrocubism. Cubaanse en Spaanse zomerse muziek. Echt práchtig. Et voilà. Een filmpje met de muziek. De cd die je ziet, is ook de cd die in mijn laptop zit nu. Plus. Ik heb nog twee dvd's mee. The Exorcist, een film waar ik nu al zó veel over gehoord heb, maar nog nooit ben gaan halen. Dus, vanavond is het zo ver. En, dan heb ik nog Dear Frankie, met Gerard Butler - u weet wel, die knapperd waar ik gisteren over schreef (P.S. I love you). Het schijnt een film in de stijl van Ken Loach te zijn. Dat zegt al genoeg, voor mij toch.

Geniet van uw avond. Denkt u ook al aan de zomer? Ik wel. En waar zal mijn reis naartoe gaan?
Inderdaad, naar Ierland.